Sivas

Sivas hakkında

Köse, Tecer, İncebel ve Akdağlar ile Yama Dağı başlıca yükseltilerdir. Uzunyayla ve Meraküm platoları, Kızılırmak, Kelkit ve Çaltı vadileri araziyi çeşitlendirir. Tohma ve Tozanlı çayları diğer önemli akarsulardır. Genel olarak karasal iklim görülür; kuzeyde Karadeniz, doğuda yüksek bölge koşulları etkili olur. ^{[1] [2]}

Hayvancılık, tahıl, bahçe ürünleri ve arıcılık farklı üretim alanlarıdır. Gemerek’in sulak vadilerindeki mikroklima gilaburu yetiştiriciliğini destekler. Koyulhisar domatesi geçiş iklimiyle, Gürün dutu yüksek rakım ve gece-gündüz sıcaklık farklarıyla ilişkilidir. Suşehri kuru fasulyesi ve Zara balı, yerel tarımsal bilgi ve doğal çevreye dayanan ürünlerdir. ^{[2] [6] [7] [8] [9] [10]}

Höyükler ve eski yerleşim kalıntıları tarih öncesi geçmişi gösterir. Danişmentli, Selçuklu, Eretna, Kadı Burhaneddin ve Osmanlı dönemleri sonraki tarihî katmanlardır. Yönetim merkezi ve yolların kavşağı olması stratejik önemini artırmıştır. 1919 Sivas Kongresi, Millî Mücadele’nin örgütlenmesinde temel dönüm noktalarından biridir. ^{[3] [15]}

Divriği Ulu Camii ve Darüşşifası, medreseler ve kent meydanındaki farklı dönem yapıları mimari mirası oluşturur. Âşık Veysel ve halk ozanlığı, müzik ve sözlü kültürün önemli parçalarıdır. El halısı, Şarkışla kilimi, bıçak, kemik tarak ve Yenihan bebekleri farklı zanaatları temsil eder. Köfte, pastırma ve hamur işleri yerel mutfak bilgilerini taşır. ^{[4] [5] [11] [12] [13] [14]}