Şırnak

Şırnak hakkında

Cudi, Gabar, Namaz ve Altın dağları, ilin yüksek arazi çerçevesini oluşturur. Dicle Nehri ile Kızılsu, Hezil ve Habur çayları başlıca akarsulardır. Güneyde geniş düzlükler, kuzey ve doğudaki yüksek alanlarda derin vadiler ve sarp yamaçlar görülür. ^[8]

Yüksek kesimlerde kışlar sert ve kar yağışlı, alçak güney düzlüklerinde daha ılık; yazlar ise sıcak geçer. Ovalar tarla tarımına, yüksek mera ve yaylalar hayvancılığa elverişlidir. Beytüşşebap’ın yer şekilleriyle bağlantılı mikrokliması, çiçeklenme ve arıcılık koşullarını çeşitlendirir. ^{[6] [8]}

Anadolu, Mezopotamya ve İran arasındaki geçiş çevresinde bulunan Şırnak’ın geçmişi farklı devlet ve hanedanların yönetim dönemleriyle ilişkilidir. İl teşkilatı 1990’da kurulmuştur. Adının Şehr-i Nuh’tan geldiği anlatım, resmî kaynakta kesin etimoloji yerine yerel rivayet olarak aktarılır. ^{[8] [9]}

Jirki kilimi, düğün ve çeyiz geleneğiyle bağlantılı dokuma bilgisini; tahin ve yöresel yemekler yerel mutfak birikimini temsil eder. Şımşıpe, meyre, bırınczer ve hanuhin gibi ürünler, farklı hazırlanış yöntemleriyle yöre mutfağında yer bulur. ^{[1] [2] [3] [4] [5] [7]}