Karabük

Karabük hakkında

Keltepe, Sarıçiçek ve Sipahi Dağı, ilin yüksek arazi çevresinin belirgin yer adlarıdır. Araç ve Soğanlı çaylarının kıyılarında küçük düzlükler, Eskipazar çevresinde Hamamlı, Bayındır ve Sadeyaka ovaları bulunur. Sorkun, Uluyayla ve Göktepe yaylaları, orman ve yayla coğrafyasının başlıca alanlarıdır. ^{[8] [9] [11]}

Karadeniz ikliminden karasal iklime geçiş özellikleri görülür. Yenice Irmağı vadisindeki yerel iklim koşulları, çevredeki yüksek alanlardan farklı bitki türlerinin yetişmesine imkân verir. Yenice ormanları, çeşitli ağaç türleri ve orman altı bitkileriyle ilin doğal kaynakları arasında önemli yer tutar. ^[7]

Karabük’ün modern kent olarak gelişmesi, demir yolu ve demir-çelik sanayisiyle bağlantılıdır. Demir-çelik fabrikalarının temeli 1937’de atılmıştır. 1953’te ilçe olan kent, 1995’te il statüsü kazanmıştır. Çevredeki eski yerleşim mirası ise Paflagonya, Roma ve Doğu Roma dönemlerine uzanan arkeolojik alanlarla temsil edilir. ^[10]

Safran üretimi ve lokumculuk, Eflani çember bezi ve hindi bandırması, Yenice ıhlamur balı ve Eskipazar sarı traverteni, farklı üretim çevrelerinin ürünleridir. Dokuma, mutfak, arıcılık ve taş işleme bilgisi, ilin sanayi kimliğinin yanında geleneksel üretim çeşitliliğini gösterir. ^{[1] [2] [3] [4] [5] [6]}