Nevşehir

Nevşehir hakkında

Kapadokya’nın tüf tabakaları, bölgeyi çevreleyen Erciyes, Hasan ve Güllüdağ gibi volkanların püskürttüğü malzemelerin aşınmasıyla biçimlenmiştir. Güvercinlik, Zelve ve Kızılçukur vadileri farklı doğal çevrelerdir. Kızılırmak, Avanos çevresindeki yerleşim ve üretimi etkiler. Derinkuyu çevresindeki Misli Ovası, volkanik çanak ve tarımsal düzlüklerin örneğidir. ^{[1] [4] [5] [6]}

Bağcılık, kabak çekirdeği, fasulye ve diğer tarımsal ürünler kırsal geçim alanlarıdır. Parmak üzümünün özellikleri, tüflü toprak, gece–gündüz sıcaklık farkı, az yağış ve güneşlenmeyle ilişkilidir. Pomza doğal kaynak ve imalat faaliyetlerinin; Avanos çömleği kil ve zanaat bilgisinin örneğidir. Kaya depoları ve yerel gıda hazırlama, doğal çevreyi üretim yöntemleriyle birleştirir. ^{[5] [6] [7] [8] [9]}

Muşkara adı kent geçmişinin eski adlandırmasıdır. Damat İbrahim Paşa dönemindeki cami, medrese, imaret ve çeşme yapımları kentin gelişmesini etkilemiş; yerleşim Nevşehir adıyla anılmıştır. 1954 tarihli 6429 sayılı kanunla il statüsüne kavuşmuştur. Kapadokya’nın eski yerleşimleri, Roma-Bizans, Selçuklu ve Osmanlı dönemleri farklı tarihî katmanları taşır. Kaya yerleşimleri ve yeraltı şehirleri barınma ve korunma ihtiyaçlarıyla ilişkilidir. ^{[1] [2] [3]}

Kaya oyma mimari, kiliseler, yeraltı şehirleri ve taş yerleşim dokusu kültürel çevreyi oluşturur. Avanos çömlekçiliği ve bağcılık, kuşaklar arasında aktarılan üretim bilgisidir. Testi kebabı, Kaymaklı çöreği ve kuru kaymak ayrı mutfak geleneklerini temsil eder. Üzüm turşusu, meyveyi saklama bilgisiyle ilişkilidir. Turizm, bu doğal ve kültürel mirasın ekonomik kullanım alanlarından biridir. ^{[1] [2] [5] [10] [12] [13] [15]}