Coğrafi işaretli ürün · Samsun
Samsun’un Bafra yöresinde kındıra otu ile kurutulmuş mısır yeleğinden örülür. İnce dokulu bu el sanatı ürünü çanta, sepet, şapka, süs objesi ve hediyelik eşya biçiminde hazırlanır.
Ürün Künyesi
Sicil belgesini görüntüle ↗Bafra Zembili nedir?
Bafra Zembili; Kızılırmak Deltasında biten ince uzun yapraklarının kenarları keskin, ucu diken gibi, koyu renkli bir çeşit çayır otu olan kındıra ile mısır somağını dış etkilerden koruyan mısır yeleğinin birlikte örülmesi ile oluşan taşıma ve çeşitli amaçlarla kullanılan bir çeşit eşyadır.
Ayırt edici özellikleri nelerdir?
Kındıra ipi
Kındıra zembil üretiminin en önemli hammaddesidir.
Zembil yapımında burularak ip halinde kullanılır.
Kurutulmuş mısır yeleği
Diğer hammaddesi olan kurutulmuş mısır yeleği ise bölgede oldukça yaygın yetiştirilen mısır bitkisinin dış yüzeyidir.
Mısır yeleği kurutularak zembil örmede hammadde haline dönüştürülür.
İnce doku ve yöre bağı
Sicil, kındıra otu ile mısırın yörede bir arada bulunmasını zembil örücülüğünün Bafra’ya özgü bir sanat haline gelmesinin nedeni olarak açıklar.
Kındıra otu hasır malzemesine göre daha ince olduğundan Bafra Zembilinin dokusu hasır zembillerden daha incedir.
Nasıl üretilir?
Kındıranın hasadı ve kurutulması
Kındıra, Kızılırmak Deltası’nın göl ve su kanallarında doğal yetişen, 1–1,5 m boylanabilen sazgiller grubundan bir bitkidir. Baharda gelişir; mayıs-haziranda büyümesini tamamlayınca orakla biçilip sulak alan kenarındaki kum üzerinde yaz güneşinde kurutulur.
Kurutma işlemi 1 aylık zaman dilimi içinde güneşli gün sayısına denk gelecek şekilde tamamlanır. Bekletilmesinin nedeni üretimde kullanılan Bafra Zembili’nin tamamlayıcı hammaddesi olan mısır koçanının olgunlaşması ve hasat zamanının beklenmesidir. Kuruyan kındıra otunun kalın yerleri (kök kısmı) kesilerek atılır. İnce uç kısımları seçilerek ayrılır. Ayrılan kındıra otu yere serilir. Serpiştirme ve püskürtme yöntemiyle suyla ıslatılır.
Kındıradan bükümlü ip hazırlanması
Otun fazla ıslatılmamasına ve yumuşamamasına dikkat edilir, biraz sert olmasına özen gösterilir. Islatılarak yumuşatılmasının sebebi kuruyan kındıra otunun kenarlarının sert ve keskin olması dolayısıyla ip haline getirme ve örme aşamalarında ellere zarar vermesini engellemektir. Yumuşatılan kındıra otlarından kalınlıklarına göre üç veya dört adet alınır.
Seçilen üç veya dört kındıra otu iki el arasında yuvarlanıp kendi çevresinde döndürülerek bükümlü ip yapılır. Kökler kalın, uçlar ince ve boylar farklı olduğundan ip inceldikçe yeni ot eklenir; ihtiyaç kadar ip hazırlanır.
Mısır yeleğinin hasadı ve kurutulması
Tahıllar içerisinde güneş enerjisini en iyi kullanan ve birim alandan en fazla kuru madde üreten mısır bitkisinin ekiminin en geç Mayıs ayının ikinci haftası ortalarına kadar bitirilmiş olması gerekir. Hasat ise Eylül ve Ekim aylarında yapılmaktadır. Üretimde mısır koçanının üzerindeki mısır tanelerinin çevresini kaplayan ve koruyan yapraklar (mısır yeleği) kullanılır.
Mısır koçanı hasat zamanı gelince mısır kellesiyle birlikte koparılır ve mısırın dış kabuk kısmı sıyrılarak alınır. Mısır koçanları dalında kurumamış yeşil haldeyken alınmaz, çünkü bu durumda yapraklarının çabuk kopması ve dayanıksız olması sebebiyle kullanılamaz. Dalında kuruyan mısır koçanlarının rengi yeşilden sarımtırak renge, dokusu sert hale dönüşür.
Mısır koçanı yapraklarının dış kısmı soyulduktan sonra yumuşak iç kısımdaki 4–5 yaprak üretim aşamasında kullanılmak üzere ayıklanır, güneşli açık havada 1 hafta süreyle yere serilerek kurutulur. Mısır koçanı yaprakları kurutulduktan sonra boyama işlemine geçilir. Orta boy kazanda yaklaşık dört litre suya bir kg mor kabuklu soğan kabuğu atılır ve rengi çıkana kadar kaynatılır.
Boyama, durulama ve kurutma
Soğan kabukları çıkarılır, boyalı su süzülür. Mısır yaprakları sade suda ıslatılıp yumuşatılarak boyayı daha kolay emmesi sağlanır. Sonra sıcak boyalı suya konup yaklaşık bir saat kaynatılır. Kaynama başlayınca, boyanın kolay çıkmasını önlemek için bir çorba kaşığı tuz eklenir.
Tuzun atılış amacı boyanın koçandan kolayca çıkmamasını sağlamaktır. Boyalı suyun içinde kaynatılan mısır yaprakları kazanın içinde soğumaya bırakılır. Soğuyan yapraklar süzülerek kazandan alınıp bir kaba konulur, sade suyla süzülür. Süzülen mısır koçanı yaprakları açık havada büyük bir bezin üzerine serilerek kurutulur. Boyama işlemi kumaş boyası veya geleneksel ve doğal kök boyasıyla da gerçekleştirilebilir.
Tezgâhta dokuma veya doğrudan örme
Orta boy zembilde 565 g temizlenmiş mısır koçanı, 105 g kındıra otu ve iğne görevi gören çelik tel kullanılır. Yere kurulan dikdörtgen tezgâhta saz veya mısır yeleğinden çözgüler arasından aynı malzemeden atkılar bir alttan bir üstten geçirilerek dokunabilir. Mısır kabukları doğrudan örülerek de üretilebilir.
Halkanın sarılması ve düğümler
Islatılıp yumuşatılan mısır yeleği üç eşit parçaya bölünerek kındıra üzerine sarılır. İpin başından başlanıp 2–3 cm enindeki mısır yaprağıyla ipin çevresi düzenli biçimde kaplanır. Sarılı uç bükülüp kendi çevresinde yuvarlak halka yapılır. Çelik tele takılan mısır yaprakları delikli kındıra kısmından geçirilerek örgü sıkıştırılır.
8–10 cm dolanan kındıra ipi içe bükülerek yuvarlak hale getirilir. Bu halkanın çevresi düğümler halinde sarılır. Her halkanın arasından sarılan mısır koçanı yaprağı iğneyle geçirilerek dolama işlemi sürdürülür. Bazen mısır koçanı yapraklarının inceliği değişebildiği için bazen aynı bölgeye ikinci kez dolama işlemi uygulanır. İki düğüm arasına iki kez iğne batırılabilir. İpin kalınlığı veya inceliğine göre bir metrede ortalama 135–150 düğüm atılır.
İlmek sayısı ve bitmiş ürün
Orta boy zembilde toplam 2.470–2.500 ilmek bulunur; bitmiş ürün yaklaşık 670–700 g gelir. Boyut ve tasarım değişebilir.
Örgü malzemesinin kurutulması ve saklanması
Kındıra Otu kurutma işlemi tamamlandıktan sonra ince uzun sert sararmış ot haline gelir ve rutubetsiz kuru bir kapalı alanda üretim zamanı gelinceye kadar saklanır. Yapraklar kuruduktan sonra kirletilmeden ve ıslatılmadan kapalı rutubetsiz bir alanda üretim aşamasına gelinceye kadar saklanır.
Nerelerde ve hangi amaçlarla kullanılır?
Zembil; okul veya pazar çantası, çamaşır, ekmek veya kispet taşıma sepeti, bebek puseti, şapka, süs objesi ve hediyelik eşya olarak üretilir.
Coğrafi kapsamı nedir?
Bafra Zembili’nin hammaddesinin yetiştiği bölge yılın her mevsimi yağış alan bir iklime sahiptir. İklimsel özelliği nedeniyle göllerinde sazlık alan oldukça fazladır. Bu sazlık alanlarda yetişen Türkiye’nin de nadir bölgelerinde az miktarda bulunan kındıra otunun en fazla olduğu alan Bafra Ovası Kızılırmak Deltasıdır.
Sicilde coğrafi sınır Türkiye, kaynaklandığı alan Bafra olarak belirtilir. Hammaddelerin Kızılırmak Deltası’yla bağı, coğrafi sınırı yalnız Bafra olarak daraltmaz.
Tescil ve denetim nasıl yürütülür?
Coğrafi işaret 18 Şubat 2015 tarihli ve 29271 sayılı Resmî Gazete’de ilan edilmiştir.
Denetimi Samsun Büyükşehir Belediyesi koordine eder. Komisyon, Bafra Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü ile Samsun Kız Teknik Öğretim Olgunlaşma Enstitüsünden oluşur. Hammaddenin özgünlüğü ve aslına uygun boyama tekniği, periyodik olarak ve şikâyet halinde denetlenir.
Coğrafi işaret markalama yoluyla kullanılır.
195 tescil numaralı Bafra Zembili mahreç işareti olarak 23.03.2016 tarihinde tescil edilmiştir. Coğrafi işaret koruması 14.05.2012 tarihinden itibaren geçerlidir. Tescil ettiren kurum kimliği: Samsun Büyükşehir Belediyesi.
